آهنگ بازم شب بازم تو با صدای زن | ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺑﺪ ﻣﻴﺮم ﭼﻘﺪر دل ﻣﻴﺸﻜﻮﻧﻰ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﺎت

متن آهنگ بازم شب بازم تو با صدای زن
ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺑﺪ ﻣﻴﺮم ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺑﺪ ﻣﻴﺮم اﺻﻠﺎ از اﻳﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ راﺣﺖ ﺑﺎش
ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺑﺪ ﻣﻴﺮم ﭼﻘﺪر دل ﻣﻴﺸﻜﻮﻧﻰ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﺎت
ﻫﻤﻪ ﻫﺮزن از رﻳﺸﻪ ﺧﺮاب ﻟﺎﻗﻞ ﺗﻮ ﻳﻜﻢ ادم ﺑﺎش
ﻣﻨﻰ ﻛﻪ اﻧﻘﺪر ﻣﻐﺮورم ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻢ ﻣﻴﮕﻴﺮه ﺑﺎ اﺷﻜﺎت
ﺑﺎزم ﻣﻦ و ﺧﻴﺎﺑﻮن و اﻳﻦ اﻟﻜﻠﺎ ﺑﺎزم ﻣﻦ و اﻳﻦ دل ﺑﻰ ﺑﻨﺪ و ﺑﺎر
ﺑﺎزم ﺷﺐ ﺑﺎزم ﺗﻮ ﺑﺎزم ﻓﻜﺮت از ﺻﺒﺢ ﺗﻮ ﻗﻠﺒﻢ ﻓﻘﻄ ﺗﻮ
ﺗﻮ ﺳﻴﻨﻢ ﭘﺮ از ﺑﻐﺾ وﻟﻰ ﺣﺎل ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮب ﻣﻴﺸﻪ
ﻣﻴﺨﻮام ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﻃﻠﻮع ﭘﻴﺸﺖ ﺗﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﻨﻰ در و ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺟﻮر ﻣﻴﺸﻪ








یه جاییش منحرفه ولی عالیه
همون لحظه ی آخر که میگی «حالم با تو خوب میشه» حس میکنم یه گوشه ی دلم هنوز واست میتپه. واقعاً این ترانه با صدای زن یه حالِ دیگه ای داره که آدم رو تو خودش غرق میکنه.
وای چه شعری داره این آهنگ… دقیقاً همون حس دلواپسی و سردرگمی رو منتقل می کنه که آدم نصف شب تو خیابون پرسه میزنه.
کاش فرصت می کردی که شعرم رو از پشت اشکام هم بخونی… چقدر این جمله «منی که انقدر مغرورم که گریهم می گیره با اشکات» مو رو سیخ کرد
یادم می آد هر بار این آهنگ رو گوش می دم، یه غم شیرین می پیچه تو دلم. خیلی قشنگ حرف دل آدمو میزنه.
وای که چقدر این دیالوگ بین دوتا قلب آشناست! هر بار که بهش گوش میدم، یه جور تلخی شیرینی می چسبه به ته دلم. انگار شاعر دقیقاً میدونه آدم وقتی غرورش رو با عشق قاطی میکنه چه حالی میشه.
غزلیاتی که کلمات را به زخمهای ناگفته بدل میکنند، همواره در اعماق روح مخاطب رخنه مینمایند. خوانش این اثر، دریچهای به تأمل در لایههای پنهان احساسات گشود.
وااای این بیت “تو سینم پر از بغض ولی حالم با تو خوب میشه” دقیقاً همون حسه که آدم دلش میخواد فریاد بزنه! چقدر این تضاد توی روابط آشناست.
چه قشنگ این حس رو با یه مثال ساده، تبدیل کردی به یه حرف عمیق. انگار همیشه یه گوشه از ذهنمون هست که منتظر یه اشاره است.
شکوهِ پیوند تغزل با تاریخنگاریِ احساس در این نوشتار، مرا به ژرفای دگرگونیِ بیانی یک موتیف کهنه می برد؛ جایی که شب و حضورِ تو، نه به مثابهٔ کلیشه، که چونان استعاره ای از زیستنِ همزمانِ تنهایی و امید، تفسیری دوباره می یابد.
واقعاً این شعر آنقدر حس رو درون خودش داره که آدم میتونه بارها بشینه و باهاش زندگی کنه. کاش یه مثال از یه رابطه واقعی یا یه خاطره نزدیک به این فضا هم توی توضیحات می زدی تا انگار شعر جان بیشتری می گرفت.
عالی بود، خیلی جدید و جالب بود. 🙌 😎 💙
آهنگ که قشنگه، ولی خب اون هشدار اولش آدم رو می بره تو فکر… دلم می خواد بدونم چند نفر واقعاً متوجه عمق حرفاش شدن؟
استعاره های عاطفی در این اثر چنان با عمق یک دل سپرده گره خورده اند که خواننده را به تأملی سوزناک وامیدارند.
چه شعری! انگار هر کلمه اش یه زخم قدیمیه که هنوز تازه ست. مخصوصاً اون لحظه ای که می گه «منی که انقدر مغرورم» – انگار همین غرور باعث می شه آدم بیشتر بشکنه.
عالی بود، خیلی کامل و روان بود. 🎉 🥇 ✨ 🧡