شده تا حالا شده دردی به دلت ریشه کند آب شوی
همه شب با غم دلتنگی خود خواب شوی
شده یک زخم که هر روز بزند آتشت
نه بمیری نه بمانی همه دم تب شوی
شده یکباره که با خنده ای گریه کنی
یا به چشمان ترت یکدفعه بی آب شوی
هر کجا رو کنی ویرانه ی آن خاطره شی
هر نفس غرق آن حسرت نایاب شوی
مثل یک برگ خوش از سر پاییز غریب
بیوفتی برخیزی بازم پر پیچ و تاب شوی
یه شب مثل من از دست یه دنیا ببری
رو به آسمون کنی خسته و بی تاب شوی
چقدر در بزنی در نشود وا به رخت
خسته از بخت بد و قصه ی نایاب شوی
هر سحر چشم به راه خبری بنشینی
آخرش هم نفس گریه و مهتاب شود
یاد یک خنده تورا تا ته دنیا ببرد
غرق آن همه خوشیه بر باد شوی
