بیوگرافی و زندگینامه محسن شریفیان

بیوگرافی محسن شریفیان
محسن شریفیان یه خواننده، آهنگساز، نویسنده و نوازندهی ایرانیست که سیام دی ماه سال ۱۳۵۴ تو بوشهر به دنیا اومده. تونسته از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نشان درجه یک هنری معادل دکترا تو رشته موسیقی و نوازندگی نیانبان بگیره.
این هنرمند یه لیسانس علوم اجتماعی با گرایش پژوهشگری هم داره. محسن شریفیان تو سیوهشتمین دوره جشنواره بینالمللی موسیقی فجر دو تا جایزه برد؛ یکی برای کتاب تحقیقیاش به اسم «باب الهوا» که درباره تاریخ و فن موسیقی مردمشناسی جزیره کیشه، و یکی هم برای آلبوم «لوکا» تو بخش موسیقی نواحی.
تو مراسم تندیس حافظ که مخصوص تئاتر و موسیقیه و به اسم علی معلمه، از این هنرمند قدردانی کردن چون موسیقی فولکلور ایرانی رو تو دنیا معرفی کرده.
آلبوم «لوکا» هم توسط مجله سانگ لاینز تو می ۲۰۲۴ میلادی به عنوان یکی از ۱۰ آلبوم برتر بینالمللی تو سبک بگپایپ (همون نیانبان) انتخاب و معرفی شد.
تو سومین جشن تئاتر و موسیقی حافظ، محسن شریفیان بهترین رهبر ارکستر ایرانی-تلفیقی شد. اون موقع دخترش لیانا شریفیان به جای پدرش جایزه رو گرفت و گفت: «سلام، افتخار دارم به نمایندگی از پدرم این جایزه رو دریافت کنم. ما از این مراسم که به صورت خصوصی برگزار شد ممنونیم. پدرم گفتن این جایزه به همه گروههای موسیقی ایران تعلق داره که با سختی و زحمت هنوز دارن کار میکنن.»

خلاصه زندگینامه
محسن شریفیان، متولد ۳۰ دی ۱۳۵۴ تو بوشهر. سبکش موسیقی محلی و تلفیقیه، یعنی همون فولک و فیوژن. سازهایی که میزنه شامل نیانبان، نیجفته و فلوت میشه. از سال ۱۳۷۲ تا الان داره تو این حوزه کار میکنه.
زندگینامه
زندگی شخصی:
محسن شریفیان، که تو شناسنامهاش اسم کاملش رو «محسن شریفیان برازجانی» نوشتهاند، آخرای دی ماه سال ۱۳۵۴ تو شهر بوشهر به دنیا اومده. دوران بچگیاش رو پیش خانوادهاش تو همین شهر گذرونده و از همون روزای اول، علاقه و ذوقش به موسیقی محلی جنوب ایران، مخصوصاً جاهایی که کنار خلیج فارس هستن، پیدا بوده. این هنرمند جزو خاصترین محققها، نوازندهها و کسایی به حساب میاد که موسیقی لری و جنوبی، بهویژه موسیقی بوشهری رو ترویج میدن.
خانواده:
محسن شریفیان تو یه خانوادهای به دنیا اومد و بزرگ شد که عاشق فرهنگ و رسوم محلی بوشهر بودن. پدر و مادرش و بقیه اعضای خانواده هم خیلی با فرهنگ محلی، آداب و رسوم و موسیقی بومی ارتباط داشتن. از همون بچگی، فضای خونهشون پر از موسیقی جنوب ایران بود و این باعث شد که محسن بیشتر و بیشتر به موسیقی محلی دل ببنده.
این هنرمند توی مصاحبههاش، مثلاً تو برنامه «صداتو»، چند بار گفته که حمایت خانوادهاش، مخصوصاً درک درستی که از فرهنگ محلی و ارزشهاش داشتن، تأثیر خیلی زیادی روی کار هنری و حرفهایش گذاشته.
تحصیلات:
محسن شریفیان بعد از تموم کردن دبیرستان، اصلاً دلش نمیخواست بره موسیقی درس بخونه. اما با این حال، خیلی جدی و با تمرکز کامل رفت سراغ موسیقی محلی ایران، مخصوصاً موسیقی جنوب و بوشهر. کلی کتاب خوند، تحقیق کرد و اجرا رفت. تحصیلات دانشگاهیش رو توی رشته علوم اجتماعی تموم کرد و همون دید تحلیلی و جامعهشناسیش توی موسیقی محلی، دقیقاً از همین پیشینه علمی اومده.
این هنرمند با تکیه روی کارهای عملی و پژوهشیاش تونست موسیقی محلی رو جوری به مردم امروزی معرفی کنه که هم علمی باشه هم قابل فهم. باید بگم که محسن شریفیان توی زمینه موسیقیشناسی قومی هم خیلی جدی تحقیق کرده و این کاراش باعث شد جزو بهترینهای موسیقی فولکلور ایران بشه.
زمانی که نی انبان آزاد نبود:
محسن شریفیان یه جایی گفت که وقتی شروع کرد به ساز زدن، تازه نی انبان تو جامعه مجاز شده بود. قبلاً تو دوران جنگ تحمیلی، زدن این ساز ممنوع بود، برای همین خیلی کم کسی سمتش میرفت. به خاطر همین منم اصلاً این ساز رو نمیشناختم. اما وقتی ممنوعیت برداشته شد، یه بار این ساز رو دیدم و بعد از اینکه باهاش آشنا شدم، خیلی دلم خواست بزنمش. برای همین رفتم سراغ نی انبان.
هر چند برادر بزرگم نی انبان میزد، ولی من هیچوقت ازش یاد نگرفتم. خودم رفتم و از روی کنجکاوی شروع کردم به وارسیاش. بعد از مدتی که این قضیه برام مهم و جدی شد، رفتم سراغ آلبومهای این ساز و گوش دادم و سعی میکردم با زرنگی خودم ملودیها رو بزنم. ولی هنوزم از اینکه استادی نداشتم تو این راه، حس خوبی ندارم.
شغل دوم نداشتم:
شاید من جزو اون دسته از نوازندههای ساز فولک باشم که کل زندگیشون رو گذاشتن پای یه چیز و تمام تمرکز و انرژیشون رو گذاشتن روی موسیقی. حتی بیشتر از اون، هیچ چیز دیگهای برام مهم نبود. هرچند توی بعضی جاها نوشته بودن که من غیر از موسیقی یه کار دیگه هم داشتم، ولی بازم مصمم بودم که تو زمینه موسیقی فعالیت کنم و وقت و انرژی زیادی براش بذارم. برای همینه که نتیجههایی که الان بهش رسیدم، برام غیرمنتظره نبود. چون کلی پشتکار و زحمت براش کشیدم.
دلیل انتخاب موسیقی محلی:
منطقهای که توش زندگی میکنم، یه جور موسیقی خاص خودش رو داره. اگه من دنبال موسیقی محلیاش نمیرفتم، واقعاً عجیب بود. این یه چیز کاملاً طبیعیه که من توی جایی بزرگ شدم که برای هر آدمی از وقتی به دنیا میاد تا وقتی که از دنیا میره، حتی توی مراسم ختمش، کلی مدل موسیقی محلی دارن.
از بوشهر ایده می گیرم:
تا حالا خیلی جاهای دنیا رو دیدم، ولی آخرش دلم به شهر آروم و بیدردسر بوشهر خورد؛ شهری که هنوز هم کلی آرامش بهم میده. راستش این شهر درست همون چیزیه که روحم بهش نیاز داره. از مردمش کلی چیز یاد گرفتم و وقتی اونجا هستم، کلی ایده و طرح جدید به ذهنم میرسه.
تجربه راک با رضا یزدانی:
چند وقت پیش از اینکه با رفیق صمیمیام، بابک شهرکی، شروع کنم به ساختن موزیک فیلم «عبدالحلیم حافظ» که احسان عبدیپور کارگردونشه، توی سبک راک و با امیر دانایی کلی تجربه جمع کردم.
بعد از یه مدتی، توی همون فیلم «عبدالحلیم حافظ» فعالیتی داشتم که یه کار مشترک با رضا یزدانی بود. راستش من خیلی از کاراش خوشم میاد.
مخالف موسیقی های دیگر نیستم:
خب، بذار اینجوری برات بگم. تخصص و هنر من تو موسیقی محلی و بومی خودمونه، نه اینکه با موسیقی جدید یا سبکهای دیگه مخالف باشم یا نخوام باهاشون حرف بزنم. اتفاقاً من هیچ مشکلی با هیچ مدل موسیقیای ندارم. اما اینکه چرا موسیقی بومی رو به عنوان پایه کارم انتخاب کردم، به خاطر حس تعهد و دینیست که به فرهنگ و رسوم خونوادگی و زادگاهم دارم. میخوام از این راه با بقیه قومها و سبکهای موسیقی ارتباط برقرار کنم تا مردم دنیا با این سبک آشنا بشن.
تا حالا تو زمینههای مختلف موسیقی کار کردم. هر جا دیدم موسیقی بومی بوشهر میتونه نقش داشته باشه یا ازش حمایت کنه، وارد عمل شدم و کارش رو انجام دادم.
از ایران نمی روم:
وقتی نوزده سالم بود، رفتم آمریکا. بعدش هم کلی فرصت پیش اومد که توی خیلی از کشورها بمونم و زندگی کنم. اما هیچوقت به ذهنم نرسید که جایی جز اینجا رو برای زندگی انتخاب کنم. چون اصلاً با عقل و منطق جور در نمیاد. از اونجایی که من یه موزیسین فولک هستم، باید ارتباط نزدیک و مستقیمی با مردم این منطقه داشته باشم. برای همین، این فاصله و دوری به کار ما نمیاد.
شخصیت:
دوستان و فامیل محسن شریفیان میگن که آدم خیلی پرجنبوجوش و مهربونیست. با خانواده و رفیقاش هم رابطهش خیلی خوب و با محبته و همیشه حواسش به همه هست.
ناگفته ها:
او خیلی به حکیم عمر خیام که ریاضیدان و فیلسوف بزرگ ایرانی بود، علاقه داره.
محسن شریفیان اسم لیانا رو برای دخترش از روی گروه موسیقی خودش یعنی «لیان» برداشته. این اسم اولین باری بود که توی ثبت احوال به این شکل ثبت شد.
ازدواج
به نظر میاد محسن شریفیان حدود بیست سالگی ازدواج کرده و سالهاست که با همسرش یه زندگی آروم و پر از هنر رو تجربه میکنه. توی بعضی جاها نوشتهاند که همسر این هنرمند تو زمینه صدا و تصویر کار میکنه، اما سند محکمی برای این حرف وجود نداره.
خیلی از طرفدارای محسن شریفیان دوست دارن عکسهایی از همسرش ببینن، ولی این زوج ترجیح میدن زندگی شخصیشون دور از چشم رسانهها و مجلات باشه.
هرچند اطلاعات کمی از زندگی خانوادگیشون منتشر شده، اما توی بخشهایی از زندگینامه محسن شریفیان و همسرش به این اشاره شده که همسرش نقش خیلی مهمی در حمایت از کارهای حرفهای اون داشته. خود محسن شریفیان یه جایی گفته که ازدواجش یه نقطه عطف و ارزشمند تو زندگیش بوده و باعث شده بین هنر، خانواده و فرهنگ بومیش تعادل ایجاد بشه.
لیانا شریفیان فرزند:
ثمره ازدواج محسن شریفیان و همسرش، به دنیا اومدن یه دختر به اسم لیانا شریفیان بوده. لیانا به خاطر کارهای هنری پدرش تو فضای فرهنگی ایران و اینکه همیشه کنارش بوده، یه چهره شناختهشده شده. از بچگی تو یه محیط پر از موسیقی، فرهنگ و هنر بزرگ شده. لیانا شریفیان تو دهه ۸۰ به دنیا اومد.
توی نوازندگی ساز نیانبان اسکاتلندی هم تونست تو یه جشنواره اسکاتلندیها مقام دوم رو بگیره.
محسن شریفیان در شبکه های اجتماعی
اینستاگرام:
mohsen_sharifian@
زندگی هنری

شروع فعالیت حرفه ای و سازهایی که می نوازد:
محسن شریفیان کار حرفهای موسیقی رو از اواخر سال ۱۳۷۰ شروع کرد، اونم با نواختن نیانبان. نیانبان یه ساز محلیه که اون موقع خیلیها باهاش آشنا نبودن، ولی محسن کمک کرد این ساز دوباره زنده بشه و معرفی بشه. عشق و علاقهاش به نیانبان و نی جفتی باعث شد که نواختن این سازها رو جدی بگیره و دنبالش کنه.
اولین قدمهای حرفهای محسن شریفیان با شرکت تو مراسم و برنامههای محلی برداشته شد. کمکم با حمایت اساتید موسیقی نواحی و کار کردن کنار گروههای بومی، تونست اعتبار، تجربه و ارتباطات بیشتری به دست بیاره.
این هنرمند تو سال ۱۳۷۲ یه گروه موسیقی به اسم «لیان» تو شهر بوشهر راه انداخت و از اون موقع کارش رو به صورت حرفهای و منظم ادامه داد. جالب اینجاست که همه اعضای این گروه از بهترین خوانندهها و نوازندههای بوشهر بودن که هنوز هم تو گروه هستن و این گروه رو به یکی از گروههای موفق و معروف موسیقی جنوب تو ایران و جهان تبدیل کردن.
در واقع محسن شریفیان با کار کردن روی نیانبان، این ساز رو نه فقط به عنوان یه ساز محلی، بلکه به عنوان نماد و روح موسیقی جنوب ایران به دنیا معرفی کرد. اول از همه، یه مسیر تحقیقاتی و مستند رو شروع کرد و با سفر به روستاها و جاهای مختلف جنوب ایران، آهنگها و مراسم قدیمی رو جمعآوری و اجرا کرد. این که همزمان هم اجرا میکرد، هم تحقیق میکرد و هم موسیقی محلی رو زنده نگه میداشت، باعث شد جایگاهش به عنوان یه نوازنده، محقق و مروج موسیقی فولکلور جنوب ایران محکم بشه.
محسن شریفیان تو سال ۱۳۹۶ یکی از آلبومهای محبوب و جذابش رو منتشر کرد که اولین آلبوم تصویریاش محسوب میشد. بعدش تو سال ۱۴۰۰ یه آلبوم دیگه به اسم «لوکا» رو راهی بازار کرد.
ضمنا محسن شریفیان علاوه بر نوازندگی، آهنگساز خیلی ماهری هم هست و کارهاش طرفدارای زیادی داره. طوری که برای خیلی از خوانندههای معروف و مطرح کشورمون آهنگ ساخته و باهاشون همکاری کرده. همچنین تو ساخت موسیقی متن چند تا فیلم و سریال هم نقش داشته، مثل سریال «ساحل سرخ» و فیلمهای «روزی مثل هر روز»، «همسنگار»، «پینوکیو»، «یادها»، «بوسهها و خنجرها»، «عامو سردار»، «رئیسعلی» و «تیک آف».
سبک و حوزه کاری محسن شریفیان بیشتر موسیقی بومی و فولکلوره و توش از ترکیب بخشهای مختلف موسیقی ایران استفاده میکنه. به خاطر همین به عنوان یه موسیقیدان فیوژن هم معروفه که تونسته سبکهای مختلف موسیقی ایران رو با هم قاطی کنه.
از جمله سازهایی که محسن شریفیان تخصص خاصی تو نواختنشون داره، میشه به نیانبان، نی جفته و فلوت اشاره کرد. اون جزو اساتید ارزشمند و مهم نوازندگی نیانبان و نی جفته تو ایران به حساب میاد.
نویسندگی و ترویج فرهنگ موسیقی و آثار برجسته:
محسن شریفیان رو خیلیها به عنوان یه نویسنده و آهنگساز کاربلد تو موسیقی محلی و فولکلور ایران میشناسن. اون یکی از معروفترین نوازندههای نیانبان تو ایرانه و کارنامه هنریاش تو این حوزه حسابی پره. تو همین مسیر، به آموزش و درس دادن ساز نیانبان و جفته هم پرداخته و به یه استاد خاص و منحصربهفرد تو این کار تبدیل شده.
هنوزم به عنوان یه نویسنده با جملات تأثیرگذار تو زمینه موسیقیشناسی و مردمشناسی داره کار میکنه. اولین مقالهاش رو سال ۱۳۷۴ وقتی فقط ۲۰ سالش بود تو نشریه «آینه جنوب» چاپ کرد. بعد از اونم کلی کتاب و مقاله دیگه درباره فرهنگ و موسیقی نقاط مختلف ایران نوشته. تا حالا چند تا کتاب تو زمینه موسیقی و موسیقی محلی ایران تألیف کرده و کلی مقاله هم نوشته و منتشر کرده.
علاوه بر این، آلبومهای موسیقی محلی و فولکلوری ساخته و اجرا کرده که جزو بهترین کارهاش حساب میشن. محسن شریفیان تو آلبومهایی مثل «ایران زمین»، «ذوالجناح»، «عروسی غم»، «شادباش»، «مرحمت» و دیویدی «دارکوب» یا به عنوان نوازنده بوده یا خواننده. با نوشتن این کتابها و مقالهها، نقش پررنگی تو رشد و گسترش دانش موسیقی و میراث فرهنگی مناطق مختلف ایران داشته.
هر چند بیشتر هدفش این بوده که علم و دانش موسیقی ایران رو به همه دنیا معرفی کنه. بعضی از کتابهاش مثل «اهل زمین؛ موسیقی و اوهام در جزیره خارگ»، «اهل ماتم؛ آواها و آیین سوگواری در بوشهر» و «بابا الهوا؛ موسیقی و مردمشناسی بومیان کیش» فقط نمونهای از نوشتههای اون هستند که با تلاش و پشتکار، نه تنها به فرهنگ موسیقی ایران، بلکه به شناخت عمیقتری از تاریخ و فرهنگ کشورمون کمک کرده.
طراحی و ساخت نی انبان الکترونیک در ایران:
باید بگم که ساز لیانیک یه جورایی نمونه محلی و بومیشدهی یه ساز دیگهست که تو کشورهای اروپایی هست و هنرجوها و کسایی که تو موسیقی فعالن ازش استفاده میکنن تا تمرین کنن. این ساز یه نسخه خارجی هم داره و اولین بار از سال ۱۳۴۰ توی دنیا ساخته و معرفی شد. این قضیه بعد از حدود پونزده سال تلاش و تحقیق مداوم تو منطقه بوشهر به نتیجه رسید.
کنسرتها:
محسن شریفیان خیلی طرفدار داره، به خاطر همین تو خیلی از کشورهای دنیا کنسرت گذاشته. اولین کنسرتش تو آمریکا بود و اون موقع فقط ۲۱ سالش بود. بعد از اون، تو مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و مراسم المپیک ۲۰۰۸ پکن هم برنامه اجرا کرد که حسابی سر و صدا کرد و همه رو به وجد آورد. بیشتر کنسرتهای این هنرمند تو کشورهای اروپایی برگزار میشه که تعداد ایرانیهایی که اونجا زندگی میکنن بیشتر باشه.
شایعه حضور در برنامه خندوانه:
بعضی از سایتها و شبکههای اجتماعی عکسهایی از لیانا شریفیان و جناب خان، همون عروسک معروف برنامه خندوانه، منتشر کردن که خیلیا فکر کردن محسن شریفیان به عنوان مهمون تو برنامه خندوانه با اجرای رامبد جوان حضور داشته. اما این موضوع اصلاً درست نبوده و انگار این عکسها مربوط به حضور همزمانشون تو یه مراسم موسیقی بوده.
در برنامه صداتو:
خب، خیلی از مردم محسن شریفیان رو به خاطر همکاریاش تو یه برنامه معروف میشناسن. راستش اون تو فصل دوم اون برنامه با تیم سازنده همکاری کرد. یکی از باحالترین و پربینندهترین قسمتهای این برنامه هم جایی بود که لیانا شریفیان، دختر محسن شریفیان، تو بخش “صداتو” اومد و ساز زد.
در برنامه ۱۰۰۱:
تو رو خدا اینو ببین! شانزدهم بهمن ماه ۱۴۰۳، محسن شریفیان اومده بود مهمون برنامه “۱۰۰۱” که محسن کیایی اجراش میکرد. اونجا یه کار فوقالعاده با ساز نیانبان زد، همراه با جناب خان و صدای محمد بحرانی. اینقدر قشنگ بود که همه بینندهها رو مجذوب خودش کرد.
برنامه ها و جشنواره ها:
محسن شریفیان با توجه به تخصص و مهارتی که داشت، تو سالهای مختلف ازش دعوت میکردن که بیاد دبیر جشنوارههای موسیقی بشه و تو این جشنوارهها شرکت کنه. یکی از مهمترین جشنوارههایی که دبیرش بود، جشنواره “نوای نواحی” بود که تو نوروز ۱۴۰۰ برگزار شد.
این جشنواره، اولین جشنواره موسیقی جهانی ساز نیانبان تو ایران بود که ۱۳ گروه از داخل کشور و ۴ گروه خارجی تو جزیره کیش اجرا کردن. این نشون میده که چقدر محسن مسئولیتپذیره و برای گسترش موسیقی محلی و ساز نیانبان تو ایران تلاش میکنه. این کارش هم ثابت میکنه که چقدر تو صنعت موسیقی ایران نقش داره.
علاوه بر این، محسن یه کار مشترک با رادیو سوینا انجام داده تا پاکدستهای موسیقیایی مخصوص مخاطبان نابینا درست کنه.
یه کار دیگهش هم اینه که با برنامه “صداتو” همکاری کرده.
آثار

کتابهای منتشر شده و تألیفات:
| سال | عنوان اثر | انتشارات / توضیحات |
|---|---|---|
| ۱۳۸۱، ۱۳۸۴ | اهل زمین؛ موسیقی و اوهام در جزیره خارگ | نشریه قلم آشنا |
| ۱۳۸۳، ۱۳۸۵ | اهل ماتم؛ آواها و آیین سوگواری در بوشهر (کتاب و سیدی صوتی) | نشریه دیرین |
| ۱۳۸۸ | دلیران خاموش | نشریه آینه جنوب |
| ۱۳۸۹ | موسیقی بوشهر در عصر باستان | به قلم مشترک محسن شریفیان و سید قاسم یاحسینی – دانشنامه استان بوشهر، حوزه هنری بوشهر |
| ۱۳۸۹ | موسیقی بوشهر پس از اسلام | به قلم مشترک محسن شریفیان و سید قاسم یاحسینی – دانشنامه استان بوشهر، حوزه هنری بوشهر |
| ۱۳۸۴، ۱۳۹۳ | اهل ساز؛ سازشناسی موسیقی بوشهر (کتاب و مولتیمدیای تصویری) | سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری |
| ۱۳۹۶ | آموزش نیانبان (کتاب و سیدی) | محسن شریفیان با مشارکت بابک شهرکی – نشریه ماهور |
| ۱۳۹۷ | مردمشناسی و موسیقی نوار ساحلی شیبکوه | نشریه نگاه |
| ۱۳۹۹ | بابا الهوا؛ موسیقی و مردمشناسی بومیان کیش | نشریه نگاه |
آلبومها و آثار موسیقایی:
| سال | عنوان اثر | انتشارات / ناشر |
|---|---|---|
| ۱۳۷۶ | لیانا (آلبوم بدون کلام از موسیقی جنوب ایران) | پیام کاست |
| ۱۳۷۹ | شپ | پیام کاست |
| ۱۳۸۱ | بندری | خانهٔ هنر پرواز |
| ۱۳۸۳ | موج | سروش |
| ۱۳۸۷ | سیراف | سروش |
| ۱۳۸۸ | محلهٔ خمونی | مؤسسه فرهنگی هنری آونگ |
| ۱۳۸۸ | خیامخوانی | ماهور |
| ۱۳۸۹ | شروهخوانی در بوشهر | ماهور |
| ۱۳۸۹ | پار و پیرار | مرکز موسیقی حوزهٔ هنری |
| ۱۳۹۱ | اهل ماتم | ماهور |
| ۱۳۹۲ | موج | سروش |
| ۱۳۹۳ | دینگو مارو | ایرانگام |
| ۱۳۹۴ | کنسرت تصویری لیان | هنر اول |
| ۱۳۹۴ | نیمهخوانی | ماهور |
| ۱۳۹۶ | آلبوم تصویری لیان | ایرانگام |
| ۱۳۹۶ | سیدی آموزش نیانبان | ماهور |
| ۱۳۹۷ | موسیقی نوار ساحلی شیبکوه | ماهور |
| ۱۳۹۹ | آلبوم موسیقی نواحی ایران (جزیره کیش) | ماهور |
| ۱۴۰۰ | آلبوم موسیقی لوکا | نشر جوان |
| ۱۴۰۱ | آلبوم موسیقی شمال بوشهر | ماهور |
اجراهای خارج از کشور و کنسرتهای برون مرزی:
| سال | کشور / رویداد |
|---|---|
| ۱۹۹۷ | ایالتهای مختلف آمریکا |
| ۲۰۰۶ | جام جهانی آلمان |
| ۲۰۰۸ | المپیک پکن |
| ۲۰۱۰ | اکسپوی شانگهای |
| ۲۰۰۹ | اردن |
| ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ | روسیه |
| ۱۹۹۷، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳ | امارات متحده عربی |
| ۲۰۰۱، ۲۰۰۴ | عمان |
| ۲۰۰۲ | کویت |
| ۲۰۰۲، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰ | قطر |
| ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۸ | ترکمنستان |
| ۲۰۰۳، ۲۰۲۴ | ترکیه |
| ۲۰۰۳ | بحرین |
| ۲۰۰۵ | سنگاپور |
| ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۲۲ | مالزی |
| ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ | یونان |
| ۲۰۱۱ | بلاروس |
| ۲۰۱۲ | الجزایر |
| ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ | سوئد |
| ۲۰۱۳ | نروژ |
| ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ | چین |
| ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ | اتریش |
| ۲۰۱۷ | اسپانیا |
| ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ | اسکاتلند |
| ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ | انگلیس |
| ۲۰۱۸ | هند |
| ۲۰۱۹ | بلژیک |
| ۲۰۲۱ | فرانسه |
| ۲۰۲۳ | کانادا |
| ۲۰۲۳ | استرالیا |
| ۲۰۲۴ | قزاقستان |
آهنگسازی:
| عنوان اثر |
|---|
| موسیقی سریال مستند ساحل سرخ |
| فیلم ابی سیدی (مشترک با بابک شهرکی) |
| فیلم روزی مثل هر روز |
| فیلم یادها، بوسهها و خنجرها |
| فیلم پویانمایی خلیج همیشه فارس |
| فیلم پینوکیو، عامو سردار و رئیسعلی |
| فیلم تیک آف |
جوایز و افتخارات

| سال | عنوان جایزه | توضیحات |
|---|---|---|
| — | نشان درجه هنری همتراز دکتری | در حوزه هنر موسیقی و نوازندگی ساز نیانبان از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی |
| ۱۳۹۸ | دو جایزه باربد | در سی و هشتمین دوره جشنواره بینالمللی موسیقی فجر به موجب تألیف کتاب «بابا الهوا؛ موسیقی مردمشناسی جزیره کیش» و برای آلبوم موسیقی لوکا |
| — | لوح تقدیر و سپاس (تندیس حافظ) | در دومین مراسم اهدای جوایز تئاتر و موسیقی علی معلم به جهت گرامیداشت موسیقی فولکلوریک ایرانی در حوزه جهانی |
| ۲۰۲۴ | انتخاب در مجله Songlines | معرفی آلبوم موسیقی لوکا بهعنوان یکی از ۱۰ آلبوم منتخب در بخش بگپایپ (نیانبان) بینالمللی (ماه می ۲۰۲۴ میلادی) |
| — | برترین رهبر ارکستر ایرانی-تلفیقی (تندیس حافظ) | در سومین دوره جشن تئاتر و موسیقی حافظ |
حاشیهها
احضار به دادگاه فرهنگ و رسانه:
با کمال تأسف، محسن شریفیان که یه هنرمنده، توی تاریخ ۳۰ دی ۱۳۹۸ یه کنسرت برگزار کرد و یه قطعه رو تقدیم کرد به کسایی که تو آبانماه توی اغتشاشها آسیب دیده بودن؛ همونایی که امنیت جامعه و حکومت جمهوری اسلامی رو به هم زدن.
همچنین توی این مراسم یه رقص آیینی اجرا کرد که به خاطر انجام یه کار حرام توی جای عمومی، به عفت عمومی لطمه زد و یه جورایی تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی محسوب شد. به خاطر همین، ازش خواسته شدن که بره دادگاه فرهنگ و رسانه جواب بده.
نظر شما در مورد این محتوا چیست؟







