شعر از روی پلک شب اثر سهراب سپهری از کتاب حجم سبز

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای از روی پلک شب از سهراب سپهری با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
شب سرشاری بود رود از پای صنوبرها تا فراتر می رفت دره مهتاب اندود و چنان روشن کوه که خدا پیدا بود در بلندی ها ما دورها گم سطح ها شسته و نگاه از همه شب نازک تر دست هایت ساقه سبز پیامی را میداد به من و سفالینه انس با نفسهایت آهسته ترک می خورد و تپش هامان می ریخت به سنگ از شرابی دیرین شن تابستان در رگ ها و لعاب مهتاب روی رفتارت تو شگرف تورها و برازنده خاک فرصت سبز حیات به هوای خنک کوهستان می پیوست سایه ها بر می گشت و هنوز در سر راه نسیم پونه هایی که تکان می خورد جنبه هایی که به هم می ریخت