شعر ظلمات ِ مطلق ِ نابینایی اثر احمد شاملو از کتاب در آستانه

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای ظلمات ِ مطلق ِ نابینایی از احمد شاملو با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
به ایرج کابلی ظلمات ِ مطلق ِ نابینایی.
احساس ِ مرگ‌زای تنهایی.

«ــ چه ساعتی‌ست؟
(از ذهن‌ات می‌گذرد) چه روزی چه ماهی از چه سال ِ کدام قرن ِ کدام تاریخ ِ کدام سیاره؟
»
تک‌سُرفه‌یی ناگاه تنگ از کنار ِ تو.
آه،
احساس ِ رهایی‌بخش ِ هم‌چراغی!
۱ مهر ِ ۱۳۷۰