شعر موج نوازشی ای گرداب اثر سهراب سپهری از کتاب آوار آفتاب

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای موج نوازشی ای گرداب از سهراب سپهری با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی نفرین به زیبایی آب تاریك خروشان كه هست مرا فرو پیچد و برد تو ناگهان زیبا هستی اندامت گردابی است موج تو اقلیم مرا گرفت ترا یافتم اسمان ها را پی بردم ترا یافتم درها را گشودم شاخه ها را خواندم افتاده باد آن برگ كه به آهنگ وزش هایت نلرزد مژگان تو لرزید رویا درهم شد تپیدی :
‌ شیره گل بگردش آمد بیدار شدی :
جهان سر بر داشت جوی از جا جهید براه افتادی :
سیم جاده غرق نوا شد در كف تست رشته دگرگونی از بیم زیبایی می گریزم و چه بیهوده :
فضا را گرفتهای یادت جهان را پر غم می كند و فراموشی كیمیاست در غم گداختم ای بزرگ ای تابان سر بر زن شب زیست را در هم ریز ستاره دیگر خاك جلوه ای ای برون از دید از بیكران تو می ترسم ای دوست موج نوازشی