شعر گل زودرس اثر نیما یوشیج از کتاب مجموعه اشعار

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای گل زودرس از نیما یوشیج با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
آن گل زودرس چو چشم گشود به لب رودخانه تنها بود گفت دهقان سالخورده که :
حیف که چنین یکه بر شکفتی زود لب گشادی کنون بدین هنگام که ز تو خاطری نیابد سود گل زیبای من ولی مشکن کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت نه به بی موقع آمدم پی جود کم شود از کسی که خفت و به راه دیر جنبید و رخ به من ننمود آن که نشناخت قدر وقت درست زیرا این طاس لاجورد چه جست ؟