وای از این دلتنگی که سنگینیِ نفس رو رقم میزنه؛ کاش هوش مصنوعی یه روزی بتونه این فاصلهها رو کم کنه.
یک یک کویر ساکت3 ماه پیش
حس کردم یه راهنما از توی دل این ملودی پیدا شد؛ انگار که دقیقاً همون جمله ای که تو ذهنم می چرخید رو یکی برام خوند.
صدف زاهدانی3 ماه پیش
چقدر این بیت آخر دل آدم رو می لرزونه! آخه این همه انتظار کشیدن و در رو نگاه کردن، خودش یه جورایی از خود جدایی سخت تره.
تیدا کروات3 ماه پیش
قشنگ میشد اگه این لحنِ احساسی توی یه ویدیوی متنیِ کوتاه هم پخش میشد، نه فقط یه لینک خشک و خالی! آدم همینجوری تو خیالِ خودش غرق میشه وقتی متن آهنگ رو میخونه.
مهران3 ماه پیش
چقدر این ترانه ی غمگین، دقیقاً همون حسی رو که تو سینه م拾ه منتقل می کنه؛ کیفیت ۳۲۰ هم که تمومش کرده!
مصلح کریمی3 ماه پیش
توی این قطعه، اوج درام جاییه که بغض رو میشکنه و با وجود سنگینی فراق، فقط به نشستن پشت در خونه اکتفا نکرده. حیف که ترک اعتیاد به حنجرههای خستهی این سبک، معمولاً با همین امپراتورِ سکوت و زل زدن به در بسته تموم میشه. کاش بهجای تکرار این چرخه، یه ایدهی ملودیکِ تازه مثل یه بغضِ ناتموم تو ریهها مینشست که ریتمش با تپشهای بیقرار همقدم شه، نه با این همهشعرهای تکراری که تهش فقط یه لینک دانلود ۳۲۰ میمونه.
ماهان کبیری3 ماه پیش
یادم میاد چند سال پیش، یه دوستی داشتم که همیشه می گفت جدایی مثل نفس کشیدن زیر آبه؛ سخته، اما آدم بالاخره عادت می کنه. این آهنگ دقیقاً همون حس رو برام زنده کرد.
چه قدر این ترانه با روح آدم حرف میزنه!
وای از این دلتنگی که سنگینیِ نفس رو رقم میزنه؛ کاش هوش مصنوعی یه روزی بتونه این فاصلهها رو کم کنه.
حس کردم یه راهنما از توی دل این ملودی پیدا شد؛ انگار که دقیقاً همون جمله ای که تو ذهنم می چرخید رو یکی برام خوند.
چقدر این بیت آخر دل آدم رو می لرزونه! آخه این همه انتظار کشیدن و در رو نگاه کردن، خودش یه جورایی از خود جدایی سخت تره.
قشنگ میشد اگه این لحنِ احساسی توی یه ویدیوی متنیِ کوتاه هم پخش میشد، نه فقط یه لینک خشک و خالی! آدم همینجوری تو خیالِ خودش غرق میشه وقتی متن آهنگ رو میخونه.
چقدر این ترانه ی غمگین، دقیقاً همون حسی رو که تو سینه م拾ه منتقل می کنه؛ کیفیت ۳۲۰ هم که تمومش کرده!
توی این قطعه، اوج درام جاییه که بغض رو میشکنه و با وجود سنگینی فراق، فقط به نشستن پشت در خونه اکتفا نکرده. حیف که ترک اعتیاد به حنجرههای خستهی این سبک، معمولاً با همین امپراتورِ سکوت و زل زدن به در بسته تموم میشه. کاش بهجای تکرار این چرخه، یه ایدهی ملودیکِ تازه مثل یه بغضِ ناتموم تو ریهها مینشست که ریتمش با تپشهای بیقرار همقدم شه، نه با این همهشعرهای تکراری که تهش فقط یه لینک دانلود ۳۲۰ میمونه.
یادم میاد چند سال پیش، یه دوستی داشتم که همیشه می گفت جدایی مثل نفس کشیدن زیر آبه؛ سخته، اما آدم بالاخره عادت می کنه. این آهنگ دقیقاً همون حس رو برام زنده کرد.