دانلود آهنگ تا گرم آغوشت شدم از فرووال هوش مصنوعی | آغوش

متن آهنگ تا گرم آغوشت شدم از فرووال هوش مصنوعی
تا گرم آغوشت شدم چه زود فراموشت شدم
تقصیر تو نبود خودم باری روی دوشت شدم
کاشکی دلت بهم میگفت نقشه ی قلبمو داره
هر کی زد و رفت و شکست یه روز یه جا کم میاره
یه روز یه جا کم میاره …
موندن و سوختن و ساختن همه یادگارعشقه
انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه
کار عشقه …
موندن و سوختن و ساختن همه یادگارعشقه
انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه
کار عشقه …
موندن و سوختن و ساختن همه یادگارعشقه
انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه
کار عشقه …
موندن و سوختن و ساختن همه یادگارعشقه
انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه
کار عشقه …








من معمولا کامنت نمیذارم، ولی این روحیه رهبری شما یه ایده خلاقانه. به امید پیروزی. 💚 ✔️
چه تلنگر قشنگی زدی به دلم، ممنون 🌹
عشق تو قلبمون یه مدرسه ست؛ هر بار یه درس تازه می خونیم، گاهی شکست می خوریم اما آخرش می فهمیم چه عشقی واقعیه چه بازی.
چه حسِ عمیقی پشت این شعر بود، واقعاً درگیرم کرد!
در دلِ سوختنِ بی صدای این غزل، ترجیعِ تکرارشونده «کار عشقه» پاسخی است به آن پرسشِ بی جوابی که هر انسانی در خلوت خود از هستی دارد؛ بی آنکه در پیِ مقصری بگردد. شاعرانه ترین بخشِ این اثر، نه در نگاهِ حسرت بار به گذشته، بلکه در پذیرشِ عاقبتِ عشقی است که خود، قربانیِ خویشتن شده است.
چه قدر این «یادگارعشقه» توی ذهنم موندگار شد! مخصوصاً اون جایی که میگه انتقام کارِ عشقه نه آدم… واقعاً آدم رو به فکر فرو میبره که عشق چقدر میتونه همزمان هم ظریف و هم بیرحم باشه.
دلت می خواد یه گوشه بشینی و این شعر رو با یه فنجون چای داغ زمزمه کنی، اون «کار عشقه» آخرش هنوز تو ذهنمه. حس می کنم آهنگ از یه جای عمیقِ وجودِ آدما اومده، نه فقط یه ملودی ساده. آخ که چقدر این بیت آخر به دلم نشست!
این شعره دقیقاً همون حسیه که بعضی وقتا تو دلت میمونه ولی نمیتونی بگیش.
وای، این تیکهی «هر کی زد و رفت و شکست، یه روز یه جا کم میاره» انقدر توی ذهنم مونده که دارم با خودم زمزمهش میکنم. آدم یه جاهایی انقدر درگیر یه نفر میشه که یادش میره خودش کجاست… چه حرف راست و تمیزی. ممنون بابت این حس خوب.
چه سوال خوبی! مدیریت پروژه هم با آهنگ عشق گره میخوره؟
دیدگاهت محترمه، ولی من از زاویهی حس و حال آهنگ بهش نگاه میکنم نه تکنولوژی.
دقیق همون حسی که توی خوندنش داری، انگار خودت یه جایی توی تک تک کلمه هاش زندگی کردی.