دانلود آهنگ بیا بنویسیم مهستی | با همیشه موندن وقتی که هیچی موندنی نیست
متن آهنگ بیا بنویسیم مهستی
بیا بنویسیم روی خاک
رو درخت رو پر پرنده رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ
روی آب توی دفتر موج رو دریا
بیا بنویسیم که خدا ته قلب
آینه است مثل شور فریاد یا نفس
تو حصار سینه است
با همیشه موندن وقتی که
هیچی موندنی نیست
اوج هر صدای عاشقی
که شکستنی نیست
با صدام میام همه جا تورو مینویسم
روی آینه گریه هام گونه های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه صدا نبض عشق زیر پوست خاکه
توی خواب خاک ریشه ها موسم شکفتن
هم صدای من میخونن وقت از تو گفتن
چشم بستمو تو بیا به سپیده وا کن
با ترانه نفسات باغچه رو صدا کن
بیا بنویسیم، آره دقیقاً همین! همیشه این بیت آخرمو دوس داشتم.
ممنون، خیلی خوب و جالب بود. 🤓 👏 🤍 👍 💚
واسه من که برعکس، جملۀ آخر دقیقاً همون نقطهای بود که دلگیر شدم؛ اینکه تهش بپذیری موندن تمومه، ولی با این حال بنویسیش، خودش یه جور مقاومت قشنگه. مثل این که روی شن اسم بنویسی، نه برای اینکه بمونه، بلکه برای اینکه اون لحظه رو زندگی کرده باشی. به نظرم این دقیقاً معنی عاشقیِ ترانهست؛ نه امیدِ موندن، که لذتِ نوشتن.
بیا بریم روی ابرها امضا بذاریم، این بیت رو قاب می کنم.
مینای واژگان در «بیا بنویسیم» گیراست، اما پرسش اینجاست که آیا نوشتن بر خاک و آب، در طوفان روزگار، جز نقش های موقت برمی آورد یا این شعر تنها تسکینی برای دل های شیشه ایست؟