دانلود آهنگ هزار و یک شب علیرضا قربانی | متن آهنگ و دانلود با کیفیت 320
متن اهنگ علیرضا قربانی هزار و یک شب
مرا که حال پریشان موج موی توام…
مرا که گمشده ای در زمان به سوی توام…
مرا که پنجره‌ی باز روبروی توام!
مرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی توام…
مرا که بغض فرو خورده‌ی گلوی توام!
مرا که زخم پر و بال آرزوی توام
صدا بزن که سکوت جهان تمام شود…
صدا بزن که شب بی زمان تمام شود
که با تو قصه‌ی بی قهرمان تمام شود!
هزار و یک شب این داستان تمام شود…
مرا که اینهمه از دوری تو در خطرم
مرا که شب به شب از خاطر تو میگذرم!
مرا که زمزمه‌ی بادهای رهگذرم
مرا که آینه‌ی آه‌های بی اثرم…
مرا که خسته‌ترم هر چه از تو دورترم!
مرا که مرگ من است اینکه از تو بی‌خبرم
صدا بزن که سکوت جهان تمام شود
که با تو قصه‌ی بی قهرمان تمام شود…
که بغض ابری این آسمان تمام شود
هزار و یک شب این داستان تمام شود!
صدا زدن تو توی این ترانه اونقدر قشنگه که آدم یادش میره شاید روزی تموم بشه، ولی خب، همیشه ته قصه یه جورایی غمگین میشه. من که با این حس کاملاً غریبه نیستم، برای همین این شعر برام یه جورایی آشناتر از یه همسایه ی قدیمیه.
چه حسی داره این شعر وقتی آدم یه شب بارونی بهش گوش بده! مخصوصاً اون بیت «مرا که خسته ترم هر چه از تو دورترم» آدم رو یاد خودش میندازه که چقدر دوری از یه نفر میتونه سنگین باشه. این همه سال از خوندنش میگذره ولی بازم تازهست.