آهنگ رو چند بار پشت سرهم گوش دادم، ولی هر بار یه چیز جدید توش پیدا کردم؛ انگار با هر پلی، یه گوشهی خاطره از تهِ ذهنم بیرون میاد. تجربهی من با این قطعه، با اونی که از توضیحش انتظار داشتم کاملاً فرق داشت، یه جورایی انگار خودِ آهنگ داشت باهام حرف میزد.
نگار بختیاری4 هفته پیش
وقتی به این ملودی فکر میکنم، یه سوال تو ذهنم نقش میبنده: کاش تو مدارس هم به جای حفظ کردن شعر، این حسِ رهایی رو به بچهها یاد میدادن. چه دنیای قشنگی میشد!
وسام1 ماه پیش
خیلی خوب بود، خیلی استفاده کردم. 💙 😉 🧡 😇
لیلا1 ماه پیش
ممنون از شما. 💪 🧡 🥳 🤓 🎉
سیاوش1 ماه پیش
واقعا عالی بود، خیلی مفید بود. 👏 🙂 🎉 🥳 🚀
مصطفی1 ماه پیش
آهنگ که گوش میدم، یهو یه گوشه از خاطراتِ بچگیم زنده میشه که فکر میکردم دیگه تموم شده. پاراگراف سوم رو ول کن، بذار ریتمِ پیانو ببرتت یه جای دیگه؛ اینجا همهچیز خودش رو پیدا میکنه.
یک یک شب مهتابی1 ماه پیش
چه نکتهی ظریفی! این زاویه دقیقاً همون گمشدهی تحلیلهای معموله. خوندنش حالمو عوض کرد.
طلا1 ماه پیش
آدمیزاد همیشه دنبال نشونهست، تو این آهنگ خودمو پیدا کردم.
کیا سوئدی1 ماه پیش
چه حال خوبی داشت این آهنگ برام، خوشحالم که برات هم همینطور بوده.
رهام واحدی1 ماه پیش
وقتی آدم گوشش با یه ملودیِ پیانو خلوت می کنه که انگار داره با خودِ قدیمیش حرف می زنه، یه جورایی دلش باز می شه. این قطعه دقیقاً همون حسِ گمشده ی بچگی رو بیدار می کنه، همون که فکر می کردیم دیگه هیچوقت پیداش نمی کنیم. خیلی خوبه که یه آهنگ اینقدر ساده و بی ریا حرف دل آدم رو بزنه.
نریمان علوی1 ماه پیش
این حس رو کاملاً می فهمم، موسیقی همیشه یه جورایی معجزه می کنه.
امیر1 ماه پیش
دستت درد نکنه، این آهنگ دقیقاً همون چیزی بود که این روزا بهش احتیاج داشتم.
مازیار رضازاده1 ماه پیش
ترفندش اینه که آدم میتونه با یه ملودی سه دقیقه ای، خودشو ببره به روزای بچگی؛ این پیانو همون کلید طلاییه.
یاور باقری1 ماه پیش
همون اول که پیانو زد، یهو همه چیز یادم رفت. دم و دستگاه این آهنگ، آدم رو می بره به یه جای دیگه، جایی که حتی دلت نمیاد برگردی.
واحد1 ماه پیش
فقط نگاه. 👌 😁
زینب قلمزن1 ماه پیش
کودک درون رو با گوشی امروزی پیدا کردن مثل این می مونه که بخوای با فلاپی دیسک بازی رو آپدیت کنی؛ هنوز قشنگه ولی دیگه جواب نمیده برای تکنولوژیِ همیشه تو لحظه.
تینا2 ماه پیش
کودک درونم با این آهنگ حال کرد، ممنون از اشتراک گذاری❤️
خواهش میکنم! ممنون از لطفت. 🙌🧡
آهنگ رو چند بار پشت سرهم گوش دادم، ولی هر بار یه چیز جدید توش پیدا کردم؛ انگار با هر پلی، یه گوشهی خاطره از تهِ ذهنم بیرون میاد. تجربهی من با این قطعه، با اونی که از توضیحش انتظار داشتم کاملاً فرق داشت، یه جورایی انگار خودِ آهنگ داشت باهام حرف میزد.
وقتی به این ملودی فکر میکنم، یه سوال تو ذهنم نقش میبنده: کاش تو مدارس هم به جای حفظ کردن شعر، این حسِ رهایی رو به بچهها یاد میدادن. چه دنیای قشنگی میشد!
خیلی خوب بود، خیلی استفاده کردم. 💙 😉 🧡 😇
ممنون از شما. 💪 🧡 🥳 🤓 🎉
واقعا عالی بود، خیلی مفید بود. 👏 🙂 🎉 🥳 🚀
آهنگ که گوش میدم، یهو یه گوشه از خاطراتِ بچگیم زنده میشه که فکر میکردم دیگه تموم شده. پاراگراف سوم رو ول کن، بذار ریتمِ پیانو ببرتت یه جای دیگه؛ اینجا همهچیز خودش رو پیدا میکنه.
چه نکتهی ظریفی! این زاویه دقیقاً همون گمشدهی تحلیلهای معموله. خوندنش حالمو عوض کرد.
آدمیزاد همیشه دنبال نشونهست، تو این آهنگ خودمو پیدا کردم.
چه حال خوبی داشت این آهنگ برام، خوشحالم که برات هم همینطور بوده.
وقتی آدم گوشش با یه ملودیِ پیانو خلوت می کنه که انگار داره با خودِ قدیمیش حرف می زنه، یه جورایی دلش باز می شه. این قطعه دقیقاً همون حسِ گمشده ی بچگی رو بیدار می کنه، همون که فکر می کردیم دیگه هیچوقت پیداش نمی کنیم. خیلی خوبه که یه آهنگ اینقدر ساده و بی ریا حرف دل آدم رو بزنه.
این حس رو کاملاً می فهمم، موسیقی همیشه یه جورایی معجزه می کنه.
دستت درد نکنه، این آهنگ دقیقاً همون چیزی بود که این روزا بهش احتیاج داشتم.
ترفندش اینه که آدم میتونه با یه ملودی سه دقیقه ای، خودشو ببره به روزای بچگی؛ این پیانو همون کلید طلاییه.
همون اول که پیانو زد، یهو همه چیز یادم رفت. دم و دستگاه این آهنگ، آدم رو می بره به یه جای دیگه، جایی که حتی دلت نمیاد برگردی.
فقط نگاه. 👌 😁
کودک درون رو با گوشی امروزی پیدا کردن مثل این می مونه که بخوای با فلاپی دیسک بازی رو آپدیت کنی؛ هنوز قشنگه ولی دیگه جواب نمیده برای تکنولوژیِ همیشه تو لحظه.
کودک درونم با این آهنگ حال کرد، ممنون از اشتراک گذاری❤️