آهنگ غمت در نهانخانه دل نشیند از نوا هوش مصنوعی با کیفیت بالا | نوایی نوایی

صدای بی وفایی رو با هوش مصنوعی شنیدن یه تجربه ست! اگه کانالی سراغ داری معرفی کن.

قبلاً با همون تنظیمِ هوش مصنوعی رفتم سراغ این شعر، ولی نتیجهای که گرفتم با چیزی که تو توضیح دادی فرق داشت. برام جالب بود که این نسخه، اون حس و حالِ نوستالژیکِ آوازِ سنتی رو خیلی بهتر منتقل میکنه. من که با شنیدنش حس کردم یهجورایی دوباره با یه خاطرهی قدیمی روبهرو شدم، ولی پاراگراف سوم برام یه مقدار مبهم موند.

دلم با این شعر پر کشید، مخصوصاً اونجاییش که میگه مرغ وحشی از بام برخاسته مشکل میشینه؛ حسی از دلتنگی و رهایی رو با هم منتقل میکنه. اجرای هوش مصنوعی هم surprisingly حال و هوای اصلی آهنگ رو حفظ کرده بود و اصلاً مصنوعی به گوش نمیرسید.

متن ترانه ی قدیمی رو با این همه آهنگ جدید هوش مصنوعی شنیدن، کلی حس خوب داشتم. کاش همه شعرها اینقدر خاطره بسازن که بشه براشون یه ریمیکس مدرن درست کرد.

این غزلِ قدیمی رو با صدای مصنوعی گوش می دم، یه چیزی ته دلم آشوبه. یعنی هوش مصنوعی وقتی این همه ظرافتِ «مرنجان دلم را» رو می خونه، واقعاً می فهمه دلِ ناشکیبایِ یه آدمِ زنده چیه؟ یا فقط داره به خونه هایِ خالیِ شعر ما سرک می کشه؟

آره، دقیقاً همینه. توی اون لرزش و ناخوانایی صدا یه چیزی هست که تکنولوژی هیچوقت نمیتونه جاش رو پر کنه. این نسخه کارخونه‌ای فقط ظاهرش رو داره، اون روحش رو نه.

دقیقاً همینه؛ تکنولوژی هرچی پیش بره، اون حس و حالِ نوایی نوایی یه جورایی مال خودمون میمونه. ممنون که اینقدر قشنگ گفتی. 🤎

مفید بود، ممنون. 💜 🙌 💪

این همه روایت از دلِ «نوایی نوایی» شنیدن، یه جور دلخوشیه که تکنولوژی نتونسته خرابش کنه. حالم با این نسخه از غمت، همونقدر آرومه که با خوندن اصلیش.