جواب مرحله ۱۳۹ آمیرزا

یادم میاد تابستون که معلم کلاس اولمون با همین بازی، حروف رو بهمون یاد میداد، من همیشه تو مرحله ای که «آبرنگ» بود گیر می کردم. تازه فهمیدم اون روزها چقدر به ذهن بازی و خلاقیت بچه ها کمک می کرد، بدون اینکه خودمون بدونیم. حالا که بزرگ شدم، دلم برای همون چالش های ساده اما پر از کشف حسابی تنگ شده. کاش می شد دوباره با همون شوق کودکی، یک کلمه از دل یه مشت حرف به هم ریخته بیرون می کشیدیم.

یه بار پشت تلفن به دوستم میگفتم «آبرنگ» چیه، گفت یعنی همون رنگی که با آب ترکیب میشه! تازه فهمیدم چرا این مرحله انقدر برام سخت بود؛ ذهنم درگیر نقاشیه، نه کلمهها. حالا برگ و بانگ رو از زاویه دیگهای میبینم.

دیشب با کلی کلنجار رفتن با حروف، به جای کلمه اصلی، «آبرنگ» رو پیدا کردم و کلی ذوق کردم. بعدش تازه فهمیدم مسیر رسیدن به جواب چقدر میتونه با چیزی که فکر میکنی فرق داشته باشه.

«آبرنگ» رو آخر از همه پیدا کردم، کلی کلنجار رفتم!

حالا که یادم افتاد همکارم میگفت هر کلمهای یه دنیای مخفی داره، آبرنگ رو که دیدم تازه فهمیدم چقدر میتونه بازی با حروف شیرین باشه. چسبیدن به این کلمات حس خوبیه.