از پسِ لایههای روشنِ کادر، پرسشی از ژرفای روان انسان سر برمیآورد که ریشه در پیوند ناخودآگاه با تصویر دارد.
غزل بهرامی1 روز پیش
این متن نشون میده یه جرقهی ذهنی تو رو وادار کرده که از حالت بیخیالی بیرون بیای. کاش همهی مقالهها اینقدر آدم رو به فکر فرو ببرن که دلمون بخواد وقت بذاریم و عمیقتر بریم توش.
غزل پایدار1 روز پیش
یادش بخیر، اون موقع ها که یه عکس ساده حال دلمونو جا میاورد و کلی ذوق زده میشدیم. با اومدن این فیلترهای جدید و هوش مصنوعی که همه چی رو روتین و شیک میکنن، دیگه اون لذت دیدن یه عکس خودمونی و بی آلایش کمرنگ شده. واقعاً حیف شد.
پانیسا فرخ1 روز پیش
یه حس تازه گرفتم از خوندنش، انگار یه پنجره کوچیک به یه دنیای دیگه باز شد. ممنون که اینو با ما به اشتراک گذاشتی.
از پسِ لایههای روشنِ کادر، پرسشی از ژرفای روان انسان سر برمیآورد که ریشه در پیوند ناخودآگاه با تصویر دارد.
این متن نشون میده یه جرقهی ذهنی تو رو وادار کرده که از حالت بیخیالی بیرون بیای. کاش همهی مقالهها اینقدر آدم رو به فکر فرو ببرن که دلمون بخواد وقت بذاریم و عمیقتر بریم توش.
یادش بخیر، اون موقع ها که یه عکس ساده حال دلمونو جا میاورد و کلی ذوق زده میشدیم. با اومدن این فیلترهای جدید و هوش مصنوعی که همه چی رو روتین و شیک میکنن، دیگه اون لذت دیدن یه عکس خودمونی و بی آلایش کمرنگ شده. واقعاً حیف شد.
یه حس تازه گرفتم از خوندنش، انگار یه پنجره کوچیک به یه دنیای دیگه باز شد. ممنون که اینو با ما به اشتراک گذاشتی.