شعر برای دخترکم لاله و آقای مینا اثر مهدی اخوان ثالث از کتاب زمستان

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای برای دخترکم لاله و آقای مینا از مهدی اخوان ثالث با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
با دستهای کوچک خوش بشکاف از هم پرده ی پاک هوا را بشکن حصار نور سردی را که امروز در خلوت بی بام و در کاشانه ی من پر کرده سر تا سر فضا را با چشمهای کوچک خویش کز آن تراود نور بی نیرنگ عصمت کم کم ببین این پر شگفتی عالم ناآشنا را دنیا و هر چیزی که در اوست از آسمان و ابر و خورشید و ستاره از مرغها ،
گلها و آدمها و سگها وز این لحاف اپره پاره تا این چراغ کور سوی نیم مرده تا این کهن تصویر من ،
با چشمهای باد کرده تا فرش و پرده اکنون به چشم کوچک تو پر شگفتی ست هر لحظه رنگی تازه دارد خواند به خویشت فریاد بی تابی کشی ،
چون شیهه ی اسب وقتی گریزد نقش دلخواهی ز پیشت یا همچو قمری با زبان بی زبانی محزون و نامفهوم و گرم ،
آواز خوانی ای لاله ی من تو می توانی ساعتی سر مست باشی با دیدن یک شیشه ی سرخ یا گوهر سبز اما من از این رنگها بسیار دیدم وز این سیه دنیا و هر چیزی که در اوست از آسمان و ابر و آدمها و سگها مهری ندیدم ،
میوه ای شیرین نچیدم وز سرخ و سبز روزگاران دیگر نظر بستم ،
گذشتم ،
دل بریدم دیگر نیم در بیشه ی سرخ یا سنگر سبز دیگر سیاهم من ،
سیاهم دیگر سپیدم من ،
سپیدم وز هرچه بود و هست و خواهد بود ،
دیگر بیزارم و بیزار و بیزار نومیدم و نومید و نومید هر چند می خوانند امیدم نازم به روحت ،
لاله جان !
با این عروسک تو می توانی هفته ای سرگرم باشی تا در میان دستهای کوچک خویش یک روز آن را بشکنی ،
وز هم بپاشی من نیز سبز و سرخ و رنگین بس سخت و پولادین عروسکها شکستم و اکنون دگر سرگشته و ولگرد و تنها چون کولیی دیوانه هستم ور باده ای روزی شود ،
شب دیوانه مستم من از نگاهت شرم دارم امروز هم با دستخالی آمدم من مانند هر روز نفرین و نفرین بر دستهای پیر محروم بزرگم اما تو دختر امروز دیگر هم بمک پستانکت را بفریب با آن کام و زبان و آن لب خندانکت را و آن دستهای کوچکت را سوی خدا کن بنشین و با من
« خواجه مینا »
را دعا کن