دانلود آهنگ داریوش اگه حتی بین ما با کیفیت اصلی | برای یکی شدن اگه مرگ من بسه
متن آهنگ داریوش اگه حتی بین ما
اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه نفس منو بگیر
برای یکی شدن اگه مرگ من بسه نفس منو بگیر
ای تو هم سقف عزیز ای تو هم گریه من
گریه هم فاصله بود گریه آخر ما آخر بازی عشق
ختم این قائله بود حدس گر گرفتنت در تنور هر نفس
غم نه اما کم که نیست هم شب تازه تو ترکش پرتیر عشق
سنگ سنگر هم که نیست خوب دیروز و هنوز طرحی از من بر صلیب
روی تن پوشت بدوز وقت عریانی عشق با همین طرح حقیر
در حریق تن بسوز پلک تو فاصله دست و کاغذ و غزل
من و عاشقانه بود رستن از پیله خواب ای کلید قفل شعر
خواب شاعرانه بود از ته چاه سکوت تا بلندای صدا
یار ما بودی عزیز در تمام طول راه با منه عاشق ترین
هم صدا بودی عزیز حدس رو گردون شدن از من و از راه ما
باور بی یاوری روز انکار نفس روز میلاد تو بود
مرگ این خوش باوری خوب دیروز و هنوز طرحی از من بر صلیب
روی تن پوشت بدوز وقت عریانی عشق با همین طرح حقیر
در حریق تن بسوز تو بگو غیبت دست غیبت هر چه نفس
بین ما فاصله نیست غیبت آخر تو کوچ مرغان صدا
ختم این قائله نیست اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه
نفس منو بگیر برای یکی شدن اگه مرگ من بسه
نفس منو بگیر نفس منو بگیر
تاریخ، آن بخشِ پنهان در دلِ این ترانه، حقیقتاً شگرف بود.
این که یه نفس فاصله باشه، آدم می تونه با یه عشق دیگه تر جبرانش کنه! مرگ که راه حل نیست، زندگیه که باید واسه یکی شدن انتخاب بشه. بذار نفس بکشیم و ببینیم چی میشه.
واسه رسیدن به اون یکی شدن، باید از خودمون بگذریم؛ دقیقاً مثل همین شعر که میگه فاصلهها رو با نفس کشیدن پر کن. عاشقانهترین کار دنیا همینه که بتونی برای اتصال، جون بدی.
واسه من که این شعر عمقش خیلی بیشتر از یه آهنگه؛ «اگه حتی بین ما فاصله یه نفسِ» انگار داره از همهی اون لحظههایی میگه که میشه با یه نفس، همهی فاصلهها رو کم کرد. اجرای داریوش هم که همیشه یه جور دیگه دل آدم رو میلرزونه، مخصوصاً اینجا که با تموم وجود خونده. آدم با هر بار گوش دادنش، یه لایهی تازه از عشق و فداکاری رو توش کشف میکنه که واقعاً موندگار میشه.
اگه حتی بین ما یه نفس فاصله باشه، همین نفسِ آخر میتونه پل بشه برای یکی شدن. آهنگ داریوش همیشه یه جور دیگه آدم رو درگیر میکنه، نه؟
فاصله ی یک نفس اینقدر می تونه سنگین باشه که آدم آرزوی مرگ کنه؟ چه ترانه ی عمیقی! این حس و حال قدیمی ها واقعاً چیز دیگه ست. دلم برای صدای گرم و خاطره ساز داریوش تنگ شده بود. حیف که این همه سال ازش دوریم.
وای که این شعر چقدر عمیقه! هر بار می خونمش، یه لایه جدید ازش کشف می کنم. این که عشق اینقدر بزرگ باشه که آدم جونش رو بذاره برای یکی شدن، واقعاً تحسین برانگیزه. داریوش با اون صدای خاصش، این ترانه رو به اوج احساسات رسونده و آدم یاد لحظه های نابی می افته که برای عشق، همه چیزش رو گذاشته. شنیدنش واقعاً حال آدم رو خوب می کنه.
آهنگ که غمگین باشه حالمو بد می کنه ولی شعرش محشره!
وای از این همه فاصله توی یه نفس، عاشقونه و دردناک!
راستش هر وقت این آهنگ رو گوش میدم، ته دلم یه حسی میگه اگه عشق واقعی باشه، آدم جونشو هم میذاره روی خط؛ ولی خب تو دنیای امروز که همه دنبال راحتیان، کی حوصله اینهمه فداکاری داره؟
واسه من این جمله آخر دقیقاً همون نقطهایه که شعر از یه عاشقانه ساده به یه التماس عمیق تبدیل میشه؛ آدم قشنگ حس میکنه فاصلهها چقدر میتونن آدم رو به مرز بکشن، ولی بازم امیدوار باشه.
ممنون، خیلی مفید بود. 👍 😂 😉 💙 🤍
ایوای، این همه فاصله که خودش نفسِ جداییه؛ داریوش چقد قشنگ گفت برای یکی شدن باید مرد. دست مریزاد!
واقعا عالی بود، خیلی استفاده کردم. 👍 🥇 💛 💚 💫
ایوواللی واقعاً موسیقی متن این قطعه اونقدر نفسگیره که آدم یادِ خاطرات قدیمیش میافته، هر بیتش یه دنیا حرف داره که هنوز بعد از این همه سال تازهست. حتی اگه یه نفر با برداشت خاصی از تاریخچه موافق نباشه، بازم نمیتونه منکر این انرژی بشه که توی هر نت این آهنگ جریان داره. شنیدنش با کیفیت اصلی حس دیگری داره، انگار داریش توی یه خونهی پر از خاطره میشنوی و همهچیز زنده میشه.
حس می کنم این ترانه رو باید با چشمای بسته گوش داد؛ اونجوری که هر کلمهش یه تار بشه و مستقیم بره تو دل آدم. داریوش اینجا فقط نمیخونه، داره فاصلهها رو یکی میکنه.
خیلی خوب و مختصر بود. 🌟 🤎 🤗
داشتم با خودم زمزمه می کردم که یهو غرق این حس و حال شاعرانه شدم، آهنگ مال خودشه واقعاً.