اگه این ریمیکس رو با هدفون گوش بدی، یه دنیای دیگهای از بیس و درامه! مخصوصاً اونجاییش که ملودی عوض میشه، واقعاً غافلگیرت میکنه.
کسری نعمتی1 ماه پیش
همون لحظه ی اول که ریمیکسو میذاری، توی استوری یه نگاه به گوشیای اطرافیات بنداز. مشکل اصلی اینه که ریتمش اونقدر با حاله که آدم یادش میره پست بعدیشو بذاره! باتری تموم، اینترنت کُند، یا هوس سلفی وسطش، سه تا مانع اصلیه که جلوی جا افتادن این آهنگ وایمیسه.
یسنا1 ماه پیش
یه وقتایی آدم قول میده که دوسِت داشته باشه، ولی تهش خودش میمونه و یه عالمه حرفِ الکی. این ریمیکس همون حسِ بینِ حرف و عمل رو خوب درمیاره. کیفیت ۳۲۰ هم که عالیه، ولی حیف که به قولاش آدم نمیتونه اعتماد کنه!
صبا پورمحمدی1 ماه پیش
حالت بعد از شنیدن این ریمیکس، انگار یکی بغضِ چند ساله ات رو باز کرده باشه. واقعاً این قطعه یه جور غریبی تو دلت میشونه که نمیشه ازش گذشت.
حلما اسکاتلندی1 ماه پیش
همون تصویر اول یهو غافلگیرم کرد، وای!
نصرالله تیرگان1 ماه پیش
ریمیکس اینستایی آهنگ “قسم” رو گوش دادم، حسابی حال وهوای جدیدی بهش داده.
آفرین1 ماه پیش
حال و هوای این ریمیکس رو دوست دارم؛ یه جورایی آهنگ آدم رو می بره توی خودش. ممنون که لینک مستقیم رو هم گذاشتی.
عفت همدانی1 ماه پیش
وای، این ریمیکس اینقدر باحاله که آدم می خواد بیاد تو استوری هاش بذاره و حال کنه! صداش واقعاً روح داره.
صغری2 ماه پیش
راستش رو بگم؟ وقتی پای موسیقی به وسط میاد، من اصلاً به این فکر نمی کنم که چند نفر دانلودش کردن یا فرمتش چنده. برام جذاب تر اینه که یه آهنگ چقدر توی ذهنم ردی از خودش میذاره. کاملاً حق با شماست که دیدگاه نویسنده محترمه، ولی من از یه زاویه دیگه نگاه می کنم: کیفیت برام به معنی وضوح صدا نیست، بیشتر به معنی قدرته. این که یه قطعه بتونه تو هوای شلوغ روزمره، ناگهان آرومت کنه یا بهت انگیزه بده.
آیین2 ماه پیش
خودم وقتی این ریمیکس رو گذاشتم توی استوری، یهو سه نفر پیام دادن «این کیه؟» انگار تازه فهمیدن یه سبک جدید داره خودشو نشون میده.
نوید جنگلی2 ماه پیش
وای خدایی این ریمیکس انقدر باحاله که دلم میخواد بزنم تو گوشی و دنیا رو فراموش کنم!
دومین کامنت.
عشقی.
خیلی خوب بود، خیلی یاد گرفتم. 👍 🌟 💪 😁
عالی، ساده و روان. 😍 💫 😃 💐
اگه این ریمیکس رو با هدفون گوش بدی، یه دنیای دیگهای از بیس و درامه! مخصوصاً اونجاییش که ملودی عوض میشه، واقعاً غافلگیرت میکنه.
همون لحظه ی اول که ریمیکسو میذاری، توی استوری یه نگاه به گوشیای اطرافیات بنداز. مشکل اصلی اینه که ریتمش اونقدر با حاله که آدم یادش میره پست بعدیشو بذاره! باتری تموم، اینترنت کُند، یا هوس سلفی وسطش، سه تا مانع اصلیه که جلوی جا افتادن این آهنگ وایمیسه.
یه وقتایی آدم قول میده که دوسِت داشته باشه، ولی تهش خودش میمونه و یه عالمه حرفِ الکی. این ریمیکس همون حسِ بینِ حرف و عمل رو خوب درمیاره. کیفیت ۳۲۰ هم که عالیه، ولی حیف که به قولاش آدم نمیتونه اعتماد کنه!
حالت بعد از شنیدن این ریمیکس، انگار یکی بغضِ چند ساله ات رو باز کرده باشه. واقعاً این قطعه یه جور غریبی تو دلت میشونه که نمیشه ازش گذشت.
همون تصویر اول یهو غافلگیرم کرد، وای!
ریمیکس اینستایی آهنگ “قسم” رو گوش دادم، حسابی حال وهوای جدیدی بهش داده.
حال و هوای این ریمیکس رو دوست دارم؛ یه جورایی آهنگ آدم رو می بره توی خودش. ممنون که لینک مستقیم رو هم گذاشتی.
وای، این ریمیکس اینقدر باحاله که آدم می خواد بیاد تو استوری هاش بذاره و حال کنه! صداش واقعاً روح داره.
راستش رو بگم؟ وقتی پای موسیقی به وسط میاد، من اصلاً به این فکر نمی کنم که چند نفر دانلودش کردن یا فرمتش چنده. برام جذاب تر اینه که یه آهنگ چقدر توی ذهنم ردی از خودش میذاره. کاملاً حق با شماست که دیدگاه نویسنده محترمه، ولی من از یه زاویه دیگه نگاه می کنم: کیفیت برام به معنی وضوح صدا نیست، بیشتر به معنی قدرته. این که یه قطعه بتونه تو هوای شلوغ روزمره، ناگهان آرومت کنه یا بهت انگیزه بده.
خودم وقتی این ریمیکس رو گذاشتم توی استوری، یهو سه نفر پیام دادن «این کیه؟» انگار تازه فهمیدن یه سبک جدید داره خودشو نشون میده.
وای خدایی این ریمیکس انقدر باحاله که دلم میخواد بزنم تو گوشی و دنیا رو فراموش کنم!