سخن از موسیقی است که جان را از قفس روزمرگی میرهاند و در همآوایی نغمهها، آدمی به ژرفای احساس خویش رهنمون میشود.
گیتا مصباح2 ماه پیش
وای که چقدر این آهنگ بیتابکنندهست، مخصوصاً اونجاش که ریتم عوض میشه! حس میکنم دوباره و دوباره باید گوشش بدم. زاگرس اینبار واقعاً یه شاهکار خلق کرده که تو ذهن موندگار میشه. درود بر این همه خلاقیت و احساس خاص.
یاور2 ماه پیش
در قلمروِ موسیقی، گاه حُسنِ شهرت، پرده بر ارزش های پنهان می افکند و شنونده را از ژرفای نغمه غافل می سازد. اگرچه ترند شدن اثری، نشانه ای از اقبال عمومی است، اما داوریِ نهایی را باید به جانِ تشنه ی ملودی سپرد، نه به هیاهوی روزگار. چه بسا در گوشه ای از همین نوا، رازِ ماندگاری نهفته باشد که فراتر از نگاهِ زودگذرِ شبکه های اجتماعی، به غنایِ روحِ شنونده بیفزاید.
سخن از موسیقی است که جان را از قفس روزمرگی میرهاند و در همآوایی نغمهها، آدمی به ژرفای احساس خویش رهنمون میشود.
وای که چقدر این آهنگ بیتابکنندهست، مخصوصاً اونجاش که ریتم عوض میشه! حس میکنم دوباره و دوباره باید گوشش بدم. زاگرس اینبار واقعاً یه شاهکار خلق کرده که تو ذهن موندگار میشه. درود بر این همه خلاقیت و احساس خاص.
در قلمروِ موسیقی، گاه حُسنِ شهرت، پرده بر ارزش های پنهان می افکند و شنونده را از ژرفای نغمه غافل می سازد. اگرچه ترند شدن اثری، نشانه ای از اقبال عمومی است، اما داوریِ نهایی را باید به جانِ تشنه ی ملودی سپرد، نه به هیاهوی روزگار. چه بسا در گوشه ای از همین نوا، رازِ ماندگاری نهفته باشد که فراتر از نگاهِ زودگذرِ شبکه های اجتماعی، به غنایِ روحِ شنونده بیفزاید.
نیاز بود.