آهنگ شرط بی له مولا ترکی دنیا کم هوش مصنوعی + متن و ترجمه کامل
متن آهنگ شرط بی له مولا ترکی دنیا کم هوش مصنوعی
شەرت بێ لەمەودوا تەرکی دنیا کەم
شرط باشد که از این به بعد، دنیا را ترک کنم و از تعلقاتش بگذرم
هەڵبگرم کەشکۆڵ، مەولا مەولا کەم
کشکولِ درویشی به دست بگیرم و مدام ذکر یا مولا یا مولا بگویم
شەرت بێ لە داخی، سەر بنێمەوە
شرط باشد که از روی دق و اندوه، سر به بیابان بگذارم و رخ بپوشانم
ڕۆیینێ کە ڕۆیشتم، دێ نایەمەوە
رفتنی که رفتم، دیگر رفتم و هرگز بازنخواهم گشت
فیدای گەورەیی تۆ بم خۆدایا
خدایا! فدای بزرگی و عظمت تو بشوم
قەوڵی پێم دەدا، بەس یارم نایە
یارم به من قول و وعده میداد، اما افسوس که دیگر نمیآید
خۆدایا پێم خۆشە هەر ئێستا بمرم
خدایا برای من مایهٔ خوشحالی است که همین حالا بمیرم
بڕۆم نەمێنم ئا لەم دنیایە
بروم و دیگر در این دنیا باقی و ماندگار نباشم
ئازیز دڵەکەم کوڵ و کۆیەتی
عزیزم! دلم لبریز از غم، بهانهگیر و پر از داغ و حسرت است
ئارەزووی تیری پەنجەی تۆیەتی
و آرزومندِ تیری است که از انگشتان و دست تو رها شده باشد
لەو ساوە تیری تۆی لێ بڕاوە
از آن زمانی که دیگر تیر عشق تو به این دل اصابت نکرده است…
برینی کۆن بووە، ئێشی نەماوە
زخم قدیمیاش کهنه شده و دیگر حتی دردی هم ندارد
شەرت بێ لەمەودوا قەتعی نەزەر کەم
شرط باشد که از این به بعد چشم از همه بپوشانم و نظرم را قطع کنم
تەرکی ڕابیتەی بەنیبەشەر کەم
و رابطه و پیوندم را با بنیبشر و آدمیان قطع کنم
شەرت بێ لە داخی، سەر بنێمەوە
شرط باشد که از روی دق و اندوه، سر به بیابان بگذارم و رخ بپوشانم
ڕۆیینێ کە ڕۆیشتم، دێ نایەمەوە
رفتنی که رفتم، دیگر رفتم و هرگز بازنخواهم گشت
ئەگەر سی جزمەی قورئان خەتم کەم
حتی اگر سی جزء قرآن شریف را ختم کنم…
بچمە ماڵی خوا، شەیتان ڕەجم کەم
و به خانهٔ خدا بروم و شیطان را سنگسار کنم…
هەزار جار ئەژنۆی تۆ دا بدەم
و هزاران بار زانوهای تو را در آغوش بکشم و التماست کنم…
نەعلەت لە خۆم کەم، ئاشقت لا بدەم
به خودم لعنت بفرستم تا بلکه بتوانم عشق تو را از دلم بیرون کنم و کنار بگذارم
ئازیز دڵەکەم کوڵ و کۆیەتی
عزیزم! دلم لبریز از غم، بهانهگیر و پر از داغ و حسرت است
ئارەزووی تیری پەنجەی تۆیەتی
و آرزومندِ تیری است که از انگشتان و دست تو رها شده باشد
لەو ساوە تیری تۆی لێ بڕاوە
از آن زمانی که دیگر تیر عشق تو به این دل اصابت نکرده است…
برینی کۆن بووە، ئێشی نەماوە
زخم قدیمیاش کهنه شده و دیگر حتی دردی هم ندارد
اینقدر ترجمهی روان و ریتمیک بود که دلم میخواست شعر رو با موسیقی اصلی بشنوم. فقط کاش یه توضیح کوچیک دربارهی مفهوم «کشکول» در عرفان هم میدادید تا فضای شعر برای ناآشناها ملموستر بشه.
دلم برای ترک دنیا شرط بستن یه جورایی آشناست؛ مخصوصاً وقتی آدم از درون اینقدر خسته میشه که حتی دیگه با یه «مولا مولا» هم حال نمیکنه. چه خوبه که میشه توی دل همین غم، یه رهایی حس کرد؛ مثل اینکه کشکول درویشی رو برداری و بری، بدون اینکه نگاهت به پشت سر باشه.
دلت می خواد از این همه دلتنگی یه نفَس تازه بشه؛ این شعر اونقدر راحت از داغِ تیر خوردن می گه که آدم یادِ زخم های خودش می افته. سفرِ بی بازگشتش، یه جور شیرینی داره که فقط تو حال وهوای خودش معنی می شه.
🚀 😊 👌 😎 😉