دانلود آهنگ وقتی ترسیدم به تو فکر کردم از فرهاد مدرس | متن کامل
متن آهنگ وقتی ترسیدم به تو فکر کردم از فرهاد مدرس
وقتی ترسیدم به تو فکر کردم وقتی تنها بودم به تو فکر کردم تو ولیی
وقتی دل‌تنگم به تو فکر کردم وقتی گریه کردم به تو فکر کردم
وقتی بی‌قرارم به تو فکر کردن تو ولی… هر چی ازت دور می‌شم
باز به سمتت برمی‌گردم انگار تموم خاطره‌هام اسم تو رو صدا می‌زنن
نمی‌خوای فکر کنی به من نه، نمی‌خوای فکر کنی به من نمی‌خوای فکر کنی به من
نه، نمی‌خوای فکر کنی به من وقتی بارون زد به تو فکر کردم وقتی شب دیر شد به تو فکر کردم
هر جا قدم زدم رد تو رو دیدم تو ولی… شاید یه روز اسمم بیاد یادت
شاید یه شب دلت بخواد صدات کنم ولی اون موقع دیگه خیلی دیره
صدای باد میاد خیابون خالیه اسم تو هنوز توی ذهنم جاریه حالا می‌خوای فکر کنی به من
وقتی دیگه دورم ازت حالا می‌خوای فکر کنی به من وقتی گذشته هر چی بین ما بود
حالا می‌خوای فکر کنی به من ولی دیگه دیر شده دیگه دیر شده
جالبه، این حرف برای یه برند بزرگ یا کسی که کلی طرفدار نداره شاید جواب بده، ولی من که تازه کارم فقط یه چیزی تو مایه های دلتنگی لایک می گیرم از این مدلی ها نه!
واقعا عالی بود، خیلی ممنون. 😄 🙌 👌 🤎
این ترانه رو که گوش می دم، یه جورایی دلم می خواد بنشینم و به همه اتفاقایی که پشت سر گذاشتم فکر کنم. راستش خیلی از ماها تو سختیا به یه نفر پناه می بریم، حتی اگه اون آدم دیگه کنارمون نباشه. توی این سبک، اجرای مدرس حسابی به دل می نشینه و آدم رو می بره تو حال و هوای خودش. امیدوارم هر کی این صدا رو می شنوه، ته داستانش به آرامش برسه.
توی این ترانه یه جور بی قراریِ نرم و سنگین هست که آدم رو می بره به عمق خودش؛ جایی که خاطره ها دیگه اسم نمی خوان، فقط صدا می زنن. فرهاد مدرس اینقدر شاعرانه از «دیر شدن» گفته که آدم یادِ اون لحظه هایی می افته که خیلی وقت بوده ولی هنوز تموم نشده.
زیبا بود. 😜 👏 💫
واسه خودم یه جا توی همین آهنگ پیدا کردم؛ دقیقاً همون لحظه ای که میگه “وقتی بارون زد”. آدم یه وقتایی فقط توی بغضه که یاد یه نفر می افته، نه توی خوشی. این ترانه تمومِ دلتنگیِ یه آدمِ بی کسی رو یه جا جمع کرده.
اینا شعرای قشنگیه، وقتی آدم کلی خاطره باهاش ساخته باشه، هر گوشه ش یه چیزی یاد آدم میاره. مخصوصاً اونایی که تهش یه لبخند تلخ میذارن.
تو بگو چرا آدم همیشه توی سختترین لحظهها یاد یه نفر خاص میافته؟ مثلاً همین ترانه رو نگاه کن، یه جورایی آینهی تمامنمای دل همهی ماست. هر بار بارون میزنه یا دلمون میگیره، ناخودآگاه دنبال همون آشنای قدیمی میگردیم، حتی وقتی میدونیم دیگه خیلی دیره. این دقیقاً همون حسیه که آدم میخواد داد بزنه ولی فقط میتونه توی خودش نگهش داره.
چه فکر قشنگی پشت این ترانه ست؛ اینکه آدم توی لحظه های خاکستری، ناخودآگاه به یه نقطه ی امن پناه میبره. اون تکرار «به تو فکر کردم» اصلاً تکراری نیست، انگار هر بار یه لایه ی تازه از دلتنگی رو رو میکنه. مخصوصاً اونجایی که میگه «هر جا قدم زدم رد تو رو دیدم» – راستش این اوجِ نشونه های یه عشقه که تموم نمیشه. آدم با خودش فکر میکنه کاش میشد این حسِ خامی رو دوباره تجربه کرد، با همین همه سادگی و عمق.
یه جاهایی از این ترانه آدم یاد شبایی می افته که بی خودی دلتنگ میشی و یهو می بینی داری به کسی فکر می کنی که فکر نمی کردی همچین جایی توی زندگیت داشته باشه. خیلی بامزه ست که همین «تو ولی» توی متن، دقیقاً همون نقطه اوج احساساته؛ جایی که آدم می فهمه عشق همیشه منطقی نیست، فقط هست. صدای فرهاد مدرس هم فوق العاده با این فضا جور میشه؛ اون حال و هوای خسته و خاکستری رو کامل منتقل می کنه.
دقیقاً همینه؛ این زاویه ای که آمارها می گن، خیلی وقتا از چشم آدم دور می مونه. جالب اینجاست که توی متن آهنگم همین حس تکرار می شه؛ وقتی تنهایی و ترس میاد سراغت، فقط یه نفر تو ذهنته. انگار آمارها هم دارن همون واقعیتِ پنهان رو لو می دن.
نجوای خاطره ها در ذهن، آن گاه که دل در خلوت باران، نامی را نجوا می کند، بی شک روشن گر ژرفای احساسی است که کلام از ترسیم آن ناتوان می ماند.
چه ربطی داره آدم یهجا غمگین بشه، تنها چیزی که میاد جلوی چشمش یه خاطره باشه؟ مخصوصاً با صدای فرهاد که خودش یه دنیاست. این ترانه رو که گوش میدم، تموم کوچه پس کوچههای ذهنم پر از تصویر میشه. ممنون که این حس ناب رو دوباره زنده کردی.
دقیقاً همون حسه؛ یه جاهایی کلمات دیگه فقط وسیلهان، موسیقیه که میبرتت به یه خاطرهای که فکر میکردی تموم شده.
از پیوندِ عمیقِ کلام و موسیقی در این اثر، نَفَسِ شاعرانهای برمیخیزد که با شنونده تا اعماقِ خاطراتش همراه میشود.