آهنگ یار دبستانی من از فریدون فروغی | یار دبستانی من با من و همراه منی…

چه تلنگری زد این خونهی قدیمی به حافظهم! هنوز صدای زنگ تفریح و بوی گچ توی مشاممه. کاش میشد یه بار دیگه با همون رفاقتِ صادقونهی اون روزا، دل به دریا بزنیم و غبارِ این روزای تکراری رو تکون بدیم.

خاطرات کودکی در همنواییِ این نغمه، جان دوباره مییابند و غبارِ زمان را از دل میزدایند.

به عنوان یه پیشنهاد، این مثال های کاربردی شما یه اراده پولادینه. با نفس به نفسی عمیق تر. 🥳

حس و حال این ترانه عین همون روزاییه که ته کلاس میشستیم و فکر میکردیم دنیا چقدر بزرگه. خیلی باحال بود که اینقدر ساده و بیادعا قلب آدم رو نشکونده باشه.

دست مریزاد، ممنون از لطفت! 😍🌷😄

چه تلنگری میزنه این حرفا! مخصوصاً اون جایی که میگه دست ما باید پردهها رو پاره کنه، آدم یاد خیلی از قضاوتهای نابهجای این روزها میافته. کاش میشد یه بار از پشت میزهای مدرسه، دنیا رو جور دیگهای دید و برای تغییر، به جای توقع، خودمون دست به کار بشیم. جالبه که یه آهنگ قدیمی اینقدر به امروز آدم نزدیک باشه.

دم شما گرم. 😄 🤗 🥰