شعر گردش سایه ها اثر سهراب سپهری از کتاب آوار آفتاب

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای گردش سایه ها از سهراب سپهری با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
انجیر کهن سر زندگی اش رامی گسترد زمین باران را صدا می زند گردش ماهی آب را می شیارد باد میگذرد چلچله می چرخد و نگاه من کم می شود ماهی زنجیری آب است و من زنجیری رنج نگاهت خاک شدنی لبخندت پلاسیدنی است سایه را بر تو فرو افکنده ام تا بت من شوی نزدیک تو می آیم بوی بیابان می شنوم :
به تو می رسم تنها می شوم کنار توتنهاتر شدهام از تو تا اوج تو زندگی من گسترده است از من تا من تو گسترده ای با تو بر خوردم به راز پرستش پیوستم از تو براه افتادم به جلوه رنج رسیدم و با اینهمه ای شفاف با این همهای شگرف مرا راهی از تو بدر نیست زمین باران را صدا می زند من ترا پیکرت را زنجیری دستانم می سازم تا زمان را زندانی کنم باد می دود و خاکسترش تلاشم را می برد چلچله می چرخد گردش ماهی آب را می شیارد فواره می جهد :
‌ لحظه من پر می شود