عکس رومی و دوستانش

از قاب تصویر، روایتی بیرون می زند که عمق دوستی را در گذر زمان فریاد می زند. چنین روایتی، سرنوشت یک رابطه را در سایه های تاریخ رقم می زند.

چه حالم خوب شد با خوندنش! همون حسی که دنبالش بودم رو گرفتم. دست مریزاد که اینقدر تمیز و دقیق نوشتی.

فکرشو بکن، چند خط ساده یه دنیا حرف تو خودش داره. نکته آمار که گفتی، دقیقاً همونجاست که آدم میایسته به فکر فرو میره. اینکه یه عکس بتونه از پس خودش یه عالمه عدد و رقم و ماجرا رو یدک بکشه، خودش یه جورایی جادوئه، نه؟

داداش مقدمهش یکم عجیب بود، ولی کلش که بدک نبود! مخصوصاً اون بخش آخرش حال کردم.