شعر آخرین اثر مهدی اخوان ثالث از کتاب زمستان

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای آخرین از مهدی اخوان ثالث با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
روزنه ای از امید ،
گرم و گرامی روشنی افکنده باز بر دل سردم دایم از آن لذتی که خواهم آمد مستم و با سرنوشت بد به نبردم تا بردم گاهگاه وسوسه با خویش کای دله دل !
چشم ازین گناه فرو پوش یاد گناهان دلپذیر گذشته بانگ برآرد که :
آی شیطان !
خاموش وسوسه ی تو به در دلم نکند راه توبه کند ،
آنکه او گنه نتواند گرگم و گرگ گرسنه ام من و گویم مرگ مگر زهر توبه ام بچشاند باز شب آمد ،
حرمسرای گناهان باز در آن برگ لاله راه نکردیم وای دلا !
این چه بی فروغ شبی بود حیف ،
گذشت امشب و گناه نکردیم ای لب گرم من !
ای ز تف عطش خشک باش که سیرت کنم ز بوسه ی شاداب از لب و دندان و چهره ای که بر آنها رشک برد لاله و ستاره و مهتاب اخترکان !
شب بخیر ،
خسته شدم باز بسترم از انتظار خسته تر از من خسته ام ،
اما خوشم که روح گناهان شاد شود ،
شاد ،
تا شب دگر از من مست شعف می روم به بسترم امشب بر دو لبم خنده ،
تا که خنده کند روز باز ببینم سعادت تو چه قدر است بستر خوشبختم !
آی .
.
.
بستر پیروز