شعر برتر از پرواز اثر سهراب سپهری از کتاب آوار آفتاب
سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای برتر از پرواز از سهراب سپهری با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سرانگیز است اما بال از جنبش رسته است وسوسه چمن ها بیهوده است میان پرنده و پرواز فراموشی بال و پر است در چشم پرنده قطره بینایی است ساقه به بالا می رود میوه فرو می افتد دگرگونی غمناک است نور آلودگی است نوسان آلودگی است رفتن آلودگی پرنده در خواب بال و پرش تنها مانده است چشمانش پرتو میوه ها را می راند سرودش بر زیر و بم شاخه ها پیشی گرفته است سرشاری اش قفس را می لرزاند نسیم هوا را می شکند :
دریچه قفس بی تاب است
یه جایی از شعر می گه «میان پرنده و پرواز فراموشی بال و پر است»؛ خب این برام سوال ایجاد کرد. مگه نه اینکه بال و پر دقیقاً همون ابزار پروازه؟ انگار شاعر می خواد بگه پروازِ واقعی فراتر از ابزار فیزیکیه، ولی کاش یه کم بیشتر باز می کرد که این فراموشی چطور می تونه به آزادیِ حقیقی برسه، نه صرفاً یه مفهوم شاعرانه.