شعر سر کوه بلند اثر مهدی اخوان ثالث از کتاب آخر شاهنامه

سلام به کاربران 24 تایمز.
امروز با شعر زیبای سر کوه بلند از مهدی اخوان ثالث با شما هستیم.
با ما همراه باشید.
سر کوه بلند آمد سحر باد ز توفانی که می آمد خبرداد درخت سبزه لرزیدند و لاله به خاک افتاد و مرغ از چهچهه افتاد سر کوه بلند ابر است و باران زمین غرق گل و سبزه ی بهاران گل و سبزه ی بهاران خاک و خشت است برای آن که دور افتد ز یاران سر کوه بلند آهوی خسته شکسته دست و پا ،
غمگین نشسته شکست دست و پا درد است ،
اما نه چون درد دلش کز غم شکسته سر کوه بلند افتان و خیزان چکان خونش از دهان زخم و ریزان نمی گوید پلنگ پیر مغرور که پیروز آید از ره ،
یا گریزان سر کوه بلند آمد عقابی نه هیچش ناله ای ،
نه پیچ و تابی نشست و سر به سنگی هشت و جان داد غروبی بود و غمگین آفتابی سر کوه بلند از ابر و مهتاب گیاه و گل گهی بیدار و گه خواب اگر خوابند اگر بیدار ،
گویند که هستی سایه ی ابر است ،
دریاب سر کوه بلند آمد حبیبم بهاران بود و دنیا سبز و خرم در آن لحظه که بوسیدم لبش را نسیم و لاله رقصیدند با هم