قدیمی ترین دموکراسی جهان
یونانیهای قدیم اولین ملتی بودن که دموکراسی رو راه انداختن. خود کلمهی «دموکراسی» هم از دو تا کلمهی یونانی درست شده: «دموس» یعنی مردم و «کراتوس» یعنی حکومت. دموکراسی یعنی این باور که مردم یه کشور باید توی ادارهی کشورشون نقش داشته باشن و یا مستقیم خودشون تصمیم بگیرن، یا از طریق کسایی که خودشون انتخاب کردن. یه نکتهی دیگه هم هست: اینکه مردم بتونن بدون جنگ و دعوا و انقلاب، از راه صلحآمیز دولتشون رو عوض کنن و قدرت رو به یکی دیگه بدن. پس اصل اساسی دموکراسی اینه که مردم حرفی برای گفتن داشته باشن.
آکروپولیس آتن رو یه معمار آلمانی به اسم لئو فون کلنز طراحی کرد.
اولین جایی تو دنیا که دموکراسی توش شکل گرفت، آتن بود. دموکراسی آتن حدود ۲۵۰۰ سال پیش، یعنی تو قرن پنجم قبل از میلاد، به وجود اومد. اما دموکراسی ای که یونانی ها داشتین، با دموکراسی امروزی فرق داشت. تو آتن، همه بزرگسالانی که شهروند حساب میشدن، موظف بودن تو اداره کشور شرکت کنن. اگه به وظیفهشون عمل نمیکردن، جریمه میشدن و بعضی وقتا هم با رنگ قرمز علامتگذاری میکردنشون. تعریف آتنیها از «شهروند» هم با امروز فرق داشت: تو آتن، فقط مردهای آزاد شهروند به حساب میاومدن. زنها، بچهها و بردهها شهروند محسوب نمیشدن و حق رای هم نداشتن.
توصیه میشود به مطالعه مقاله قدیمی ترین قطع عضو پزشکی ثبت شده ادامه دهید.
خب، بیا این متن رو یه جوری بازنویسی کنیم که انگار داری با یه رفیق گرم میگیری حرف میزنی:
برای مطالعه بیشتر، به چه کسی شکلات را اختراع کرد؟ سری سر بزنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آگوستوس نخستین امپراتور روم.
توصیه میکنیم این مطلب چه کسی شطرنج را اختراع کرد؟ را حتماً بخوانید.
برای یادگیری پیشرفته، به قدیمی ترین تمدن جهان مراجعه کنید.
پشت یه سکه که لوسیوس کاسیوس لونگینوس تو سال ۶۳ قبل از میلاد زده بود، یه شهروند رومی رو نشون میده که داره رأیش رو میندازه تو کوزه.
اگه میخوای بیشتر راجع به روم باستان بدونی، اپیزود دهم پادکست ۲۴ تایمز رو گوش بده با موضوع “ظهور امپراطوریها در تاریخ بشر”.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره کوروش کبیر، بنیانگذار امپراطوری ایران بیابید.
تو آتن قدیم، هر سال ۵۰۰ نفر از بین همه شهروندا انتخاب میشدن. این ۵۰۰ نفر باید یه سال کامل تو دولت کار میکردن. تو اون سال، وظیفهشون این بود که قوانین جدید بذارن و همه کارهای سیاسی رو زیر نظر داشته باشن. هر وقت یه قانون جدید پیشنهاد میشد، همه شهروندای آتن میتونستن بهش رأی بدن. برای رأی دادن، مردم باید روز رأیگیری تو مجمع حاضر میشدن. به این جور حکومت میگن “دموکراسی مستقیم”.
اما تو آمریکا، دموکراسی از نوع نمایندگیه. یعنی مردم مستقیم به خود قانون رأی نمیدن، بلکه به نمایندههایی رأی میدن که میان قوانین رو مینویسن و تغییر میدن تا مردم بر اساس اونها زندگی کنن.
حالا بریم سراغ ایران: شاخص دموکراسیاش ۲.۳۸ از ۱۰ هست و شاخص تکثرگراییاش صفره. تو ردهبندی ۱۶۷ تا کشور، ایران از نظر دموکراسی رتبه ۱۵۱ رو داره.
